เธอชื่อน้องแตงโม ตัวเลือก

[jae099]

ช่วงบ่ายอันอบอ้าว

กับเสียงหมาแมวมากมายในร้าน

ผมกำลังยุ่งกับการฉีดยาหมาแมวตามคิวอยู่

พลันมีเสียงหวานๆเรียกมาจากหน้าประตู

"พี่หมอคะ"

ผมหันมองไปตามเสียงที่เรียก

สาวผิวขาวแบบไทยๆ(ขาวแบบไม่หมวย)ส่วนสูงพอประมาณใส่ขาสั้นเสื้อยืดสีขาวและแจ๊กเก็ตม
ีตรามหาลัย

หน้าตาน่ารัก ผมเป็นลอนๆรูปตัวเอส ยืนยิ้มหวานอยู่หน้าร้าน

เดาไม่ยากว่าเป็นนักศึกษาแหงๆ

"ว่าไงครับ"

"พอดีมีน้องหมาเป็นแผลที่หลังอะค่ะ จะเอามาทำแผลหน่อย พี่หมอปิดกี่โมงคะ"

"ห้าโมงครึ่งจ๊ะ มาทันมั้ย"

"ทันค่ะพี่หมอ"

ผมกลับมายุ่งกับงานตัวเองอีกครั้ง จนเวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้

อากาศที่ร้อนจัดกลับมีฝนตั้งเค้ามามืดๆแต่ไกล

ผมนึกในใจ"วันนี้มันแปลกๆแฮะ"

เวลาที่นาฬิกาบอกเวลาห้าโมงเย็น ผมคิดว่าคงไม่ค่อยมีคนจะมาแล้วเพราะฝนก็ไกล้จะตกเต็มที

"พี่หมอคะ"

เสียงที่ผมเกือบจะลืมไปแล้วเมื่อตอนบ่าย

"นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว"

"หามันไม่เจออะค่ะพี่หมอ"

"แตง เราไปจัดกระเป๋าก่อนนะ"

"เออไปเหอะเด๋วฝนตกไม่ทันรถ"

"เด๋วเรามารับนะ"

"จ๊ะ"

เพื่อนที่มาด้วยกันกับเธอก็ขับรถกลับไป

"ชื่อแตงเหรอ"

"แตงโมค่ะพี่หมอ"

ผมยิ้มพร้อมกับให้น้องแตงโมพาหมาเข้าห้องตรวจ

หมาบ้านๆตัวหนึ่งมอมแมมพร้อมกับแผลถลอกขนาดใหญ่ที่หลัง

"เอามาจากไหนเนี่ย"

"ข้างหอค่ะเห็นมันนอนแอบอยู่คงมีคนพามาทิ้ง"

"อืมแผลลึกอยู่นะเด๋วคงต้องทำความสะอาดแผลใส่ยาแล้วก็ฉีดยา"

"เอ่อพี่หมอค่ะฝากใว้ก่อนได้มั้ยคะพรุ่งนี้จะกลับบ้านอ่ะคะ"

"ได้จ๊ะ กลับกี่วัน"

"สองสามวันค่ะ"

อากาศครึ้มก็จริงแต่ทำให้ไอร้อนตามพื้นร้านปล่อยความร้อนออกมามันทำให้อบอ้าวกว่าเดิ
ม

น้องแตงโมเลยถอดแจ๊คเก็ตด้านนอกออก เผยให้เห็นเสื้อสีขาวรัดรูปข้างใน

ถึงผมจะมองหมาอยู่แต่ด้วยความเป็นชายก็อดละสายตาไปตรงเสื้อบางๆของแตงโมไม่ได้

ถึงขนาดจะไม่แตงโมตามชื่อเจ้าของ แต่ก็ระดับ แก้วมังกรละวะ

ผมแอบดูพองามแล้วก็ทำงานของตัวเองต่อ ในขณะเดียวกันฝนก็เริ่มตกลงมา

"จะกลับได้มั้ยเนี่ย"

"เด๋วโทรหาเพื่อนก่อนนะคะ"

เธอโทรหาเพื่อนที่มาส่งเธอ ใจความว่ามารับไม่ได้ฝนตกและจะกลับบ้านไม่ทันรถจะหมดแล้ว

"อยู่หอหน้ามอมั้ย"

"ค่ะพี่หมอ"

"บ้านหมอผ่านหน้ามอ ติดรถไปกับหมอก็ได้ครับ"

"ขอบคุณค่ะพี่หมอ"

แล้วเธอก็บอกให้เพื่อนไม่ต้องห่วงกลับบ้านได้เลยมีคนไปส่งแล้ว

ผมทำแผลเจ้าหมาน้อยเสร็จ กำลังเตรียมตัวจะฉีดยาเป็นขั้นสุดท้าย

"จับหัวนิดนึงนะ หมอจะฉีดยา"

"ค่ะ"

ผมฉีดยาฆ่าเชื้อเสร็จพร้อมกับเสียงร้องของเจ้าลูกหมา

"โอ๋ๆทนนิดนะจ๊ะ"

แตงโมก้มตัวลงไปปลอบลูกหมา

เอ่อ ลืมบอกไปว่าเสื้อยืดเธอน่ะ คอวี!!!!!!

จังหว่ะก้ม ผมเหลือบไปเห็นเกือบครึ่งนึงของแก้วมังกร

หืมมมมม ขาวกลมมมมมม

ความคิดชั่วร้ายวิ่งผ่านหัวแว๊ปนึง

หลังจากนั้นก็ฉีดยาแก้อักเสบอีกเข็ม

"เด๋วอุ้มหมาตามหมอมาเข้ากรงนะ"

จังหว่ะที่อุ้มหมาอยู่หมาเกิดดิ้นเลยทำท่าจะตก

ผมรีบเข้าไปรับพร้อมกับน้องแตงโมที่เข้ามาคว้าหมาที่จะตก

"หมับ"

มือผมกับมือน้องแตงโมประสานกันโดยไม่ได้นัดหมาย

แถมหน้าอยู่ไกล้กันจนได้กลิ่นน้ำหอมสาวๆแบบอ่อน

นี่มึงจะยั่วกูให้ได้เลยใช่มะไอ้ความคิดชั่วร้าย

น้องเขามองหน้าผมแล้วยิ้ม ส่วนตัวผม น่ะเหรอ

น้องตื่นตั้งแต่ได้กลิ่นสาวแว้ววววว!!!!!!!

เราเอาหมาน้อยเข้ากรงใส่น้ำใส่อาหารใว้พร้อม

"เด๋วอีกสองสามวันแม่มารับน้า"

"โฮ่ง " แน่ะแม่งมีตอบด้วย555

ห้าโมงครึ่งได้เวลาปิดร้านพอดี ฝนก็เทลงมาเต็มที่เหมือนกัน

ผมหาร่มอันใหญ่สุดออกมากาง มือนึงถือกระเป๋าแล้วก็โน๊ตบุ๊ค

เตรียมกางร่มให้น้องเขากันฝน ตอนไปที่รถ

"หนูถือร่มดีกว่าค่ะพี่หมอ ของพี่หมอเยอะ"

ผมไม่ทันตอบเธอก็ดึงร่มไปถือเอง

เธอเข้ามาไกล้ผมมากๆพยายามยกร่มให้เหนือหัวผมใว้กลัวจะเปียก

ผมสูง170หัวเธอสูงเท่าคิ้วผม เธอคงสูงสัก160

เธอกับผมต้องเดินชิดกันมากๆเพราะลมบวกฝนที่พัดแรงเหมือนเป็นใจ

ชิดจนผมได้กลิ่นเธออีกครั้งและเห็นเนินแก้วมังกรอีกที

เอ่อ!!!!!! ของขึ้นอีกแล้วครับท่าน

เดินไปถึงรถผมเปิดประตูให้เธอ พร้อมกับกางร่มให้

แล้วก็ไปขึ้นรถทางคนขับ

"เพื่อนกลับบ้านไปแล้วเหรอ"

"ค่ะ"

"แล้วคืนนี้ไปกินข้าวกับเพื่อนที่ไหน"

"เพื่อนกลับหมดแล้วค่ะพี่หมอเหลือหนูคนเดียว แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็กลับ"

"พี่หมอไปทานข้าวเย็นด้วยกันมั้ยคะ"

เอาแล้วไง

ก็บอกแล้วว่าวันนี้มันแปลกๆ

อิอิ

แล้วค่อยมาต่อนะ

ปลากรอบ

คุณ jae099 ได้แก้ไขข้อความนี้ ครั้งล่าสุดเมื่อ May 11 2009, 11:54 PM

[อันจัง]

โอ้ว... แม่เจ้า รู้สึกเหมือนได้อ่านไทยเพลย์บอยสมัยก่อนเลย ต่อไวๆเลยครับ หื่นนนนนนน